De Ierse Wolfshond is een grote hond waarvan wordt gezegd dat die door de Kelten rond 1500 voor Christus naar Ierland is gebracht.
In 1845 was er in Ierland grote armoede en hongersnood die ook de Ierse Wolfhond zeer hevig heeft getroffen en het ras is toen bijna verloren gegaan. Door de inspanningen van captain George Graham, een Britse officier, is dit ras weer opgebloeid. De Ierse Wolfhond is in Ierland wijd en zijn gebruikt om ruiters van hun paarden te trekken tijdens gevechten en om op wolven te jagen.
Ondanks zijn grote formaat is de Ierse Wolfhond een vriendelijke hond met een niet aflatend geduld en een onzelfzuchtige zorgzame instelling. Deze hond is zeer intelligent en extreem trouw aan zijn eigenaar en zijn familie. Verder is de Ierse Wolfhond zeer aanhankelijk en beschermend ten opzichte van kinderen. Dit nobele dier is buitengewoon gehoorzaam en onvoorwaardelijk trouw aan zijn gezin. Hoewel deze honden geen goede waakhonden zijn, kunnen ze insluipers door hun enorme grootte wel afschrikken. Deze zachtaardige hond beschouwt iedereen als zijn vriend.
De Ierse Wolfhond is een wat onhandige hond en heeft de tijd nodig om volwassen te worden. Deze hond heeft voedsel van zeer goede kwaliteit nodig.
Het is een zachtaardige hond en hij doet het over het algemeen goed met andere honden. Door een zorgvuldige introductie kan hij goed bevriend met andere huisdieren worden. Hoewel de Ierse Wolfhond niet erg actief is, heeft hij veel ruimte nodig om te kunnen rennen of te bewegen.
De Ierse Wolfhond heeft een ruwe, middellange vacht, die regelmatig en met zorg moet worden verzorgd. Om de vacht in goede conditie te houden, moet hij dagelijks gekamd en geborsteld worden. Een of twee keer per jaar moet de vacht worden geplukt om overtollige dode haren te verwijderen.
Bij de Ierse Wolfhond kunnen een aantal grotere gezondheidsproblemen voorkomen. Deze hond heeft een aanleg voor cardiomyopathie en botkanker. De normale levensverwachting voor de Ierse Wolfhond is 6 tot 8 jaar.